|
January 17, 2010 - 12:59 PM Marianne van Hoogdalem from Netherlands vanhoogdalem@hotmail.com Ongeveer 11 jaar geleden kregen wij via de Stichting onze beagle. Het was een puppy, Ginger en het was de eerste Beagle die door de stichting werd geplaatst (met de pers erbij enzo). Vanochtend hebben we Ginger in moeten laten slapen. Vreselijk. Haar twee Beagle broers gingen haar 4 maanden geleden voor. Nadat haar twee "broers" er niet meer waren, is Ginger erg veranderd. Ze werd veel speelser en heeft nog een hele tijd gehad om lekker te ravotten met haar jongere broer, een terrier. Helaas was zij toen al ziek. Het was vreemd te zien dat honden zich aan de roedel aanpassen, zelfs door hun eigen karakter te onderdrukken. Ginger heeft een geweldig leven gehad. Toen ze bij ons kwam waren er in het laboratorium puppy medicijnen op haar getest. Na bezoek aan de dierenarts, bleek ze een hartruis te hebben en de dierenarts vertelde ons dat hij bang was dat ze haar eerste levensjaar niet vol zou maken. Toen ze 1 werd verhuisden we naar Portugal, waar de honden tienduizenden vierkante meters bergen hadden om in te ravotten. Toen ze wat al te vrij werden en ook nog eens dagen wegbleven hebben we 3000 vierkante meter afgezet voor de honden, maar Ginger bleek een ware Houdini. We volgden haar stiekem overal om te kijken waar ze haar ontsnappingsroutes had. Na een maand hadden we ze allemaal ontdekt en verbeterd. Later zijn we van de bergen naar de Algarve verhuisd, waar ze heerlijk heeft kunnen ravotten op het strand en achter het huis, waar we in een gelukkig positie waren en zo'n 2000 meter voor onze honden af konden zetten. Vandaag is Ginger dus ingeslapen. Ze had zo'n jeuk gekregen en al zoveel medicatie en hulp gehad die niet hielp dat de dierenarts kwalitatief niets meer voor haar kon doen. Ze is geen 1 geworden maar 11! We zullen haar hartstikke missen! P.S. En nu vergeet ik helemaal, door mijn verdriet denk ik, om de Shhh hartstikke te bedanken. Voor het vertrouwen in ons. Ik herinner me nog dat we vreselijk gelachen hebben toen de Stichting ons huis e... |